MENU

Rodzaje hemoroidów – podział na wewnętrzne i zewnętrzne

Choroba hemoroidalna to najczęściej diagnozowana choroba odbytu u osób dorosłych. Jest bardzo uciążliwe, bo powoduje mało przyjemne objawy. Jak diagnozuje się żylaki odbytu oraz w jaki sposób się je leczy?

Tak naprawdę posługiwaniem się określeniem "hemoroidy" w odniesieniu do choroby nie jest do końca poprawne. Hemoroidy (inaczej guzki krwawnicze) ma bowiem każdy z nas. Są one fizjologicznym elementem odbytu. U większości osób to trzy poduszkowate jamiste naczynia żylne wypełnione umiarkowanie krwią. Z górnego splotu żył odbytniczych wywodzą się hemoroidy wewnętrzne, z dolnego splotu odbytniczego – hemoroidy zewnętrzne. Granicę między nimi wyznacza tzw. linia grzebieniasta, czyli brzeg odbytu.

Kiedy dochodzi do przekrwienia guzków krwawniczych, wówczas mówi się o chorobie hemoroidalnej. Może ona dotyczyć guzków wewnętrznych lub zewnętrznych. W pierwszym przypadku są one niewidoczne w początkowej fazie dolegliwości, w przeciwieństwie do guzków zewnętrznych, które dają się zauważyć na skórze w pobliżu odbytu.

Inne symptomy choroby hemoroidalnej

  • Uczucie niecałkowitego wypróżnienia,
  • Świąd i pieczenie,
  • Ból, podrażnienie oraz dyskomfort w okolicy odbytu,
  • Pojawić się też może wyciek śluzu.

Objawy hemoroidów zewnętrznych i wewnętrznych

Pierwszym i stosunkowo charakterystycznym objawem choroby hemoroidalnej jest krwawienie z odbytu. Krew jest świeża, towarzyszy wypróżnianiu. Może być jej niewiele, choć zdarza się, że krwawienie jest intensywne. Trzeba jednak mieć na uwadze, że objaw ten może również wskazywać na inne problemy zdrowotne. Czujność należy zachować przede wszystkim wówczas, gdy krew jest bardzo ciemna, wręcz smolista, oraz gdy uwidaczniają się w niej skrzepy. Taki objaw należy zawsze skonsultować z lekarzem.

    Na póżniejszym etapie
  • hemoroidy wewnętrzne w trakcie wypróżniania mogą się powiększać i wypadać na zewnątrz. Cofają się potem samoistnie do kanału odbytu, choć niekiedy konieczne jest ich ręczne odprowadzenie,
  • może się ponadto zdarzyć, że zewnętrzny guzek krwawniczy pęknie lub powstanie w nim zakrzep. W takiej sytuacji powstaje okrągła grudka o sinawym zabarwieniu wywołująca silny ból. Z czasem guzek ulega zmniejszeniu, dyskomfort ustępuje i powstaje fałd skórny.

Substancje istotne w leczeniu hemoroidów – tribenozyd i lidokaina

Jak diagnozuje się hemoroidy

W przypadku leczenia hemoroidów wewnętrznych i zewnętrznych bardzo istotna jest również zmiana codziennych nawyków. Zaleca się aktywność fizyczną oraz dietę, w które regularnie pojawiać się będą produkty zawierające błonnik.

Wiele osób wstydzi się iść ze swoim problemem do proktologa. Traktuje to jako dolegliwość krępującą. Trzeba jednak uświadomić sobie, że choroba hemoroidalna jest bardzo powszechna. Szacuje się, że dotyka co drugiego dorosłego Polaka. Ważne jest również, by specjalista sam ocenił, czy zgłaszane objawy faktycznie mają związek z chorobą hemoroidalną. Z hemoroidami mylone są bowiem inne schorzenia odbytu, m.in. szczelina odbytu, przetoki, ropnie odbytowo-odbytnicze, zapalenie zwieraczy odbytu. Tylko lekarz może je rozpoznać i włączyć odpowiednie leczenie. Hemoroidy zewnętrzne są widoczne gołym okiem. To sine grudki zlokalizowane w pobliżu odbytu. By zdiagnozować hemoroidy wewnętrzne, wykonać trzeba badanie per rectum. Uwidoczni je również badanie anoskopem. Jest to wziernik o stożkowatym kształcie, który zakłada się na rękojeść umożliwiającą wprowadzenie do odbytnicy oświetlającego jej wnętrze instrumentu. U osób starszych lub jeśli krwawienie jest obfite, zaleca się wykonanie kolonoskopii lub sigmoidoskopii.

Jak leczy się hemoroidy?

W początkowej fazie choroby hemoroidy leczy się objawowo. Podstawowym celem terapeutycznym jest zniesienie bólu i dyskomfortu. Zaleca się stosowanie metod naturalnych, np. nasiadówek z kory dębu, oraz farmaceutycznych. W aptekach dostępne są kremy i czopki, m.in. Procto-Glyvenol®, który wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Zmniejsza też przepuszczalność oraz poprawia napięcie ścian naczyń krwionośnych.

Jakie wyróżnia się stopnie choroby hemoroidalnej?

Choroba hemoroidalna nie jest schorzeniem jednolitym. Na początku jej objawy nie są zbyt uciążliwe, z czasem jednak powodują znaczny dyskomfort. Kiedy zgłosić się do lekarza i na jakim etapie choroby konieczna jest interwencja chirurga?

Choroba hemoroidalna objawia się najczęściej krwawieniem z odbytu w czasie wypróżniania. To objaw charakterystyczny, jednak mogący sugerować również obecność innych chorób. Zawsze należy więc skonsultować się z lekarzem, który zdiagnozuje problem, zleci wykonanie odpowiednich badań, a w przypadku hemoroidów oceni, jaki jest stopień zaawansowania choroby.

4 stopnie choroby hemoroidalnej

W określonych sytuacjach lekarz może zadecydować o zastosowaniu antybiotyków lub glikokortykosteroidów.

Guzki krwawnicze mogą mieć różny stopień zaawansowania. W I widoczne są one w badaniu anoskopowym, nie wychodzą poza kanał odbytu. Na II stopień wskazuje uwypuklanie się hemoroidów na zewnątrz podczas wypróżniania, które jednak samoistnie wracają na swoje miejsce.

Silniejsze objawy dają hemoroidy w III i IV stopniu zaawansowania. W pierwszym przypadku guzki uwypuklają się podczas parcia, ale nie wracają już same do kanału odbytu i wymagają ręcznego odprowadzenia. IV stopień choroby hemoroidalnej rozpoznaje się wówczas, gdy guzki krwawnicze są zupełnie nieodprowadzalne. Pozostają poza kanałem odbytu przez cały czas.

Od zaawansowania choroby zależy proces leczenia. Na początku stosuje się wyłącznie terapię objawową, której celem jest zniesienie dyskomfortu. Zaleca się stosowanie kremów lub czopków, które zawierają substancje przeciwbólowe i przeciwzapalne. Są one łatwe w aplikacji i wykazują dużą skuteczność.

Na początku choroby hemoroidalnej ulgę przynieść mogą również ciepłe kąpiele oraz nasiadówki w naparze z kory dębu (stosuje się je kilka razy dziennie po 10 minut). Ból w okolicy odbytu złagodzą też okłady z lodu

Co może sprzyjać powstawaniu hemoroidów?

Zabiegowe i chirurgiczne leczenie hemoroidów

W każdym stopniu zaawansowania choroby, zwłaszcza I i II, jako leczenie podstawowe ma zastosowanie lek Procto-Glyvenol który szybko uśmierza przykre dolegliwości i leczy zmienione chorobowo hemoroidy.

W III i IV stopniu choroby hemoroidalnej konieczna może być operacja. Metod jest kilka. Do najczęściej stosowanych ambulatoryjnie należą: zakładanie gumowych opasek na hemoroidy oraz skleroterapia, która polega na zamknięciu dopływu krwi do guzków krwawniczych poprzez wstrzyknięcie odpowiednich środków chemicznych. Stosowana jest też koagulacja energią cieplną (laserowa, elektrokoagulacja) lub koagulacja zimnem (krioterapia). Gdy choroba hemoroidalna jest bardzo zaawansowana, pacjentowi proponowana jest hemoroidektomia, czyli chirurgiczne wycięcie guzków krwawniczych. Jest to jednak zabieg poważny, bolesny i wiążący się z dużym dyskomfortem i ryzykiem powikłań. Powinien go wykonywać doświadczony chirurg-proktolog.

Hemoroidy a styl życia

W leczeniu hemoroidów sięgnięcie po odpowiednie preparaty nie wystarcza. Potrzebna jest również zmiana stylu życia, która uwzględniać będzie większą aktywność fizyczną oraz dietę. W jadłospisie powinny pojawiać się produkty zawierające błonnik, a więc pieczywo zbożowe, warzywa i owoce. Unikać należy alkoholu oraz pikantnych dań. Bardzo ważne jest wypijanie ok. 1,5-2 litrów wody mineralnej, co powinno ułatwić wypróżnianie. W przypadku hemoroidów istotne jest, by unikać zaparć. Choroba hemoroidalna, o ile jest właściwie leczona, nie ulega szybkiemu zaostrzeniu. W zdecydowanej większości przypadków leczenie przez długi czas może być objawowe, nieinwazyjne i pozbawione skutków ubocznych. Metody zabiegowe i chirurgiczne znajdują zastosowanie dopiero wówczas, gdy dolegliwość jest bardzo zaawansowana i negatywnie wpływa na samopoczucie i komfort pacjenta.

Hemoroidy u kobiet w ciąży – poważny problem, o którym się nie mówi

Ciąża to szczególny czas w życiu kobiety. I choć jest najczęściej bardzo radosny, zdarza się, że właśnie wtedy pojawiają się przykre dolegliwości, z których najpopularniejsze są hemoroidy. Czy problem ustępuje po porodzie? Jak leczy się żylaki odbytu w ciąży?

Hemoroidy są niezwykle często spotykanym problemem u kobiet w ciąży, choć panie nie zawsze się do ich obecności przyznają. Uznają je za dolegliwość wstydliwą i krępującą. Trzeba jednak wiedzieć, że żylaki odbytu mogą stanowić konsekwencję jednej z wielu fizjologicznych zmian, jakie zachodzą w organizmie kobiety w czasie ciąży. Ich przyczyną jest stopniowy wzrost objętości macicy w obrębie jamy brzusznej.

Leczenie hemoroidów w ciąży

  • Hemoroidy, które pojawiły się w czasie ciąży, bardzo często ustępują po porodzie. Zdarzają się jednak sytuacje, kiedy to właśnie po rozwiązaniu pojawiają się po raz pierwszy. W obu przypadkach leczenie na początku jest wyłącznie objawowe. Niezwykle rzadko uzasadniona jest potrzeba przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

W przypadku choroby hemoroidalnej w czasie ciąży podstawowym mechanizmem, który prowadzi do ich rozwoju, jest wzrost ciśnienia żylnego wywołany uciskiem macicy na niektóre żyły jamy brzusznej i miednicy, w tym na największą żyłę jamy brzusznej: żyłę główną dolną. W jej wnętrzu następuje zwolnienie przepływu krwi. Dochodzi też do zwiększenia ciśnienia w żyłach okolicy odbytu, co prowadzi do powstania żylakowych poszerzeń w ich obrębie.

Ciąża jest szczególnym stanem fizjologicznym, w którego trakcie nie zaleca się stosowania żadnych leków ogólnoustrojowych, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Objawy hemoroidów dają się jednak skutecznie łagodzić preparatami miejscowymi. Jednym z takich leków jest Procto-Glyvenol®, który zawiera lidokainę oraz tribenozyd, lek dostępny jest w postaci kremu lub czopków. Działa przeciwbólowo, łagodzi świąd i podrażnienie odbytu. Producent dopuszcza stosowanie tego preparatu w ciąży, z wyłączeniem I trymestru. Ważne jest również jednak, by nie przekraczać zalecanych dawek.

Zabiegi wykonywane w zakresie leczenia żylaków odbytu

Hemoroidy w ciąży – jak sobie radzić?

Przed zastosowaniem środka farmaceutycznego można podjąć próbę łagodzenia objawów hemoroidów naturalnymi sposobami. Ulgę przynieść może stosowanie kompresów nasączonych wywarem z kory dębu lub oczaru wirginijskiego. Bardzo ważna jest też higiena okolic odbytu. Zaleca się stosowanie bezzapachowego i delikatnego papieru toaletowego, który nie wywołuje podrażnień. Na rynku dostępne są również specjalistyczne nawilżane chusteczki Procto-Glyvenol® Soft do pielęgnacji okolic odbytu, które działają łagodząco i mogą zastąpić papier toaletowy. O ile to możliwe, należy unikać pozostawania długo w pozycji siedzącej. Lepiej odpoczywać leżąc na boku, najlepiej lewym.

Hemoroidy bardzo często pojawiają się u kobiet w ciąży. Są uciążliwe, wywołują mało przyjemne dolegliwości, ale dają się też skutecznie łagodzić. Ważne jest, by działać zapobiegawczo oraz rozmawiać o swoich problemach ze specjalistą, który może podpowiedzieć, po które leki można sięgnąć.

Czym jest choroba hemoroidalna i jak ją leczyć?

Choroba hemoroidalna to dolegliwość bardzo często diagnozowana. Szacuje się, że dotyczy 50 proc. populacji osób dorosłych. Wiąże się z dyskomfortem, jednak da się ją skutecznie leczyć.

Hemoroidy bardzo często dotyczą zawodowych kierowców, maratończyków, kolarzy oraz pracowników biurowych.

Guzki krwawnicze czyli hemoroidy są to najczęściej trzy poduszkowate jamiste naczynia żylne, umiarkowanie wypełnione krwią. Ich zadaniem jest uszczelnianie odbytu, dzięki czemu łatwiej utrzymać pełną kontrolę oddawania stolca. Elementem fizjologicznej struktury odbytu są guzki wewnętrzne i zewnętrzne. Pierwsze wywodzą się z górnego splotu żył odbytniczych, drugie – z dolnego splotu odbytniczego. Ich granicę wyznacza brzeg odbytu, tzw. linia grzebieniasta. W sprzyjających warunkach dochodzi do przekrwienia guzków krwawniczych, co sprawia, że się powiększają. Rozpoznawana jest wówczas choroba hemoroidalna potocznie nazywana hemoroidami lub żylakami odbytu. Zmiany mogą być niewidoczne w początkowej fazie, zwłaszcza w przypadku hemoroidów wewnętrznych.

Przyczyny hemoroidów

Choć nie każdy z pacjentów przyznaje się lekarzowi, że cierpi z powodu hemoroidów, szacuje się, że problem ten dotyczy co drugiego z nas. Jest to jedna z najbardziej rozpowszechnionych chorób cywilizacyjnych. Jej przyczyn należy szukać we współczesnym trybie życia, choć zdarza się, że hemoroidy współwystępują z innymi, cięższymi chorobami. Hemoroidy powstają w wyniku zastoju w odbytniczych splotach żylnych. Do ich rozwoju może też przyczynić się przemijający lub stały wzrost ciśnienia w obrębie odbytu, który wynika m.in. z nawykowych zaparć, braku aktywności fizycznej oraz siedzącego trybu życia. Występują też u chorych z marskością wątroby, guzami miednicy małej czy wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych.

Objawy choroby hemoroidalnej

Jak leczy się hemoroidy?

Wiele osób wstydzi się też przyznać lekarzowi czy farmaceucie do swojego problemu. To błąd, istnieje bowiem wiele skutecznych preparatów, które pomogą złagodzić objawy hemoroidów.

Leczenie żylaków odbytu jest uzależnione od zaawansowania choroby. W pierwszej fazie głównym celem terapii jest zniesienie dyskomfortu oraz bólu. Stosuje się metody naturalne, m.in. ciepłe kąpiele lub nasiadówki w naparze z kory dębu kilka razy dziennie po 10 minut. Pozytywne efekty dają też czopki oraz kremy, które w swoim składzie zawierają leki przeciwbólowe oraz wzmacniające włosowate naczynia krwionośne. Substancje o takim działaniu – lidokainę oraz tribenozyd – zawiera preparat Procto-Glyvenol®. Pierwsza z nich hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Łagodzi świąd, pieczenie i ból spowodowany żylakami odbytu. Tribenozyd z kolei działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo oraz przeciwbólowo. Przeciwdziała też uszkodzeniom śródbłonka naczyniowego.

Procto-Glyvenol®. Stosowany jest miejscowo (doodbytniczo), nie wywiera działania ogólnoustrojowego. Wykazuje dużą skuteczność. Dostępny jest w postaci kremu lub czopków. Rzadko wywołuje działania niepożądane. Może być stosowany przez kobiety w ciąży od czwartego miesiąca i karmiące piersią. W określonych sytuacjach hemoroidy wymagają leczenia antybiotykami lub glikokortykosteroidami. O ich zastosowaniu decyduje lekarz. Choroba hemoroidalna, choć niewidoczna dla otoczenia, jest niezwykle krępująca. Nierzadko wiąże się z bólem i dużym dyskomfortem, który może negatywnie oddziaływać na samopoczucie.

Czy to na pewno hemoroidy?

Pierwszym z objawów hemoroidów jest krwawienie towarzyszące wypróżnianiu. Wiele osób lekceważy ten problem lub na tyle się go wstydzi, że unika wizyty u lekarza. To duży błąd.

Hemoroidy nadal dla wielu z nas są tematem tabu. Pojawienie się pierwszych symptomów schorzenia traktujemy lekceważąco, zrzucając je na karb żylaków odbytu. Z dolegliwością próbujemy radzić sobie sami. Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że to, co na pierwszy rzut oka wydaje się związane z chorobą hemoroidalną, może w rzeczywistości być objawem o wiele poważniejszej dolegliwości. Jej szybkie rozpoznanie z kolei daje zdecydowanie większe szanse na powodzenie terapii.

Taki objaw w każdym przypadku powinien być skonsultowany z lekarzem.

Krwawienie z odbytu – objaw zawsze niepokojący

Dominującym objawem w przypadku hemoroidów jest krwawienie z odbytu. Najczęściej towarzyszy wypróżnianiu. Krew w tym przypadku jest świeża, intensywnie czerwona. Może być jej niewiele (jedynie zaznacza się na papierze toaletowym), ale krwawienie czasem jest też na tyle obfite, że zabrudzi muszlę klozetową. Niepokojące jest jednak, gdy krew w kale jest smolista, ciemnowiśniowa lub gdy obecne są jej skrzepy.

W przypadku hemoroidów bardzo rzadko dochodzi do niedokrwistości, która może ujawnić się w badaniu krwi. Jeśli anemia się pojawi, a przy tym pacjent zauważa krew podczas defekacji, wizyta u specjalisty jest konieczna.

Diagnostyka różnicowa

Objawy hemoroidów wymagają dokładniejszej analizy. Nie zawsze są one związane z żylakami odbytu. Tylko lekarz jest to w stanie ocenić. Ma do wyboru kilka metod diagnostycznych. Jest wśród nich badanie per rectum (palcem przez odbyt) oraz badanie wziernikiem. W określonych przypadkach zleca się również wykonanie rektoskopii oraz kolonoskopii. Zwłaszcza to ostatnie badanie budzi wiele obaw wśród pacjentów. Na czym polega? Badanie przeprowadza się giętkim endoskopem, urządzeniem w kształcie rurki, który wprowadza się do kątnicy, czyli do najgłębiej położonego początkowego odcinka jelita grubego. Lekarz na monitorze może oglądać obraz wnętrza jelit, a w razie potrzeby również usunąć polipy lub inne zmiany, a także pobrać wycinki do badania.

Jak przebiega proces powstawania hemoroidów?

Gdy pojawią się któreś z powyższych objawów, nie powinno się zwlekać. Szybko przeprowadzona diagnostyka i rozpoczęcie leczenia mogą przesądzić o powodzeniu terapii.

Kolonoskopia jest badaniem, do którego pacjent musi się przygotować. Dobę przed badaniem trzeba być na diecie płynnej oraz przyjmować doustne leki przeczyszczające. Bezpośrednio przed kolonoskopią pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe oraz uspokajające. Możliwe jest również wykonanie badania w znieczuleniu ogólnym. Trudno nie zgodzić się ze stwierdzeniem, że kolonoskopia nie należy do badań komfortowych, ale pozwala na szybką diagnostykę i ewentualne leczenie zmian nowotworowych. Rak jelita grubego jest w Polsce drugą w kolejności przyczyną zgonów nowotworowych. Rozpoznanie zmian w początkowym stadium choroby zdecydowanie zwiększa szanse na pełny powrót do zdrowia.

    Jakie objawy powinny zaniepokoić?
  • uporczywe biegunki,
  • naprzemienne występowanie zaparć i biegunek,
  • ból i skurcze brzucha,
  • epizody parcia na stolec, po których jednak nie udaje się go oddać,
  • zmiana w kształcie i rozmiarach stolca.

Warto uświadomić sobie, że hemoroidy to znacznie powszechniejszy problem niż nam się wydaje. Może dotyczyć nawet co drugiego z nas, na co wpływ ma dzisiejszy tryb życia (dieta uboga w błonnik, brak aktywności fizycznej). Warto więc pokonać wstyd i udać się na wizytę do proktologa, który podpowie, jak leczyć chorobę hemoroidalną i w jaki sposób zapobiec jej dalszemu rozwojowi.

Czy można zapobiec hemoroidom?

Choroba hemoroidalna uznawana jest za dolegliwość wstydliwą. Dotyczy jednak ogromnej liczby osób dorosłych, do czego przyczynia się obecny tryb życia. Czy żylakom odbytu można zapobiec? Jakie działania profilaktyczne należy podjąć? Podpowiadamy.

Współczesny świat, choć nieustannie pędzący do przodu, nie sprzyja aktywności fizycznej. Nawet na krótkich dystansach poruszamy się samochodami, odpoczywamy na kanapie lub fotelu, rzadko spacerujemy. Wiele osób codziennie wykonuje też pracę siedzącą. I choć coś w tej materii zaczęło się w ostatnim czasie zmieniać, Polakom nadal brakuje ruchu.

Aktywność fizyczna wspomaga pracę jelit, ułatwia trawienie i reguluje wypróżnianie. I nie chodzi wcale o morderczy trening prowadzony pod okiem wykwalifikowanego instruktora, ale kilkanaście minut spaceru, jaki każdy z nas może sobie codziennie zapewnić. Osoby bardziej aktywne mogą regularnie uprawiać jogging lub chodzić na basen. Ciekawą formą ruchu, która jest wskazana zwłaszcza u osób starszych, jest nordic walking.

Na chorobę hemoroidalną szczególnie narażone są osoby, które wykonują pracę siedzącą, np. zawodowi kierowcy, sekretarki. W ich przypadku szczególnie ważne jest, by odpoczynek połączony był z aktywnością fizyczną. Pozwoli to zmniejszyć dolegliwości hemoroidalne, ale też zapobiec ich dalszemu rozwojowi.

4 sposoby na usprawnienie perystaltyki jelit

Łatwiej zapobiegać niż leczyć

Profilaktyka choroby hemoroidalnej w niczym nie różni się od zasad zdrowego trybu życia, których przestrzeganie może ustrzec nas przed wieloma poważnymi dolegliwościami, m.in. cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym czy problemami kardiologicznymi. Wiele z tych chorób nie bez powodów określa się mianem cywilizacyjnych.

Elementem profilaktyki choroby hemoroidalnej jest ponadto unikanie długiego przebywania w toalecie.

W przypadku hemoroidów bardzo duże znaczenie ma też unikanie zaparć. Do rozwoju choroby przyczynić się też mogą biegunki oraz przewlekłe stosowanie środków przeczyszczających. A zatem ogromne znaczenie w profilaktyce oraz leczeniu ma zmiana stylu życia, która przede wszystkim obejmuje korektę niektórych nawyków żywieniowych. Podstawą jest dieta przeciwzaparciowa. Jej celem jest uregulowanie cyklu wypróżnień poprzez wypijanie ok. 1,5-2 litrów wody niegazowanej dziennie oraz włączenie do diety produktów bogatych w błonnik. Zaleca się ponadto unikanie pikantnych przypraw oraz alkoholu.

Należy też zrezygnować ze stosowania leków przeczyszczających. Działają one gwałtownie, przynoszą jednak wyłącznie doraźną pomoc. Organizm łatwo się też do nich przyzwyczaja, co wymaga podawania coraz większych dawek. Trzeba pamiętać, że środki przeczyszczające mogą powodować przekrwienie zapalne kanału odbytu.

Co zrobić, gdy pojawią się pierwsze objawy?

Wiele osób bagatelizuje pierwsze objawy choroby hemoroidalnej. Ma nadzieję, że to chwilowa dolegliwość, która minie. Niestety w wielu przypadkach choroba postępuje, zwłaszcza jeśli nie jest odpowiednio leczona. I choć wiele preparatów łagodzących objawy żylaków odbytu jest dostępnych bez recepty i wykazuje dużą skuteczność, mimo wszystko warto skonsultować się z lekarzem. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że krwawienie z odbytu, choć w większość przypadków jest związane z hemoroidami, może być objawem również innej, znacznie poważniejszej choroby. Unikanie wizyty u specjalisty może prowadzić do opóźnionej diagnostyki, co z kolei negatywnie wpływa na proces leczenia.

Tego unikaj: czynniki sprzyjające powstawaniu hemoroidów u osób dorosłych

Ich rozwój łączony jest często z niezdrowym stylem życia. Czy słusznie?

Hemoroidy są normalną częścią ludzkiego organizmu. Mają kształt poduszeczek. Położone są w pozycjach lewej bocznej, prawej przedniej i prawej tylnej. Są złożone z tkanki łącznej i mięśni gładkich oraz naczyń krwionośnych zwanych zatokami. Pełnią niezwykle istotną funkcję w utrzymywaniu szczelności kanału odbytowego. Przy oddawaniu stolca, gdy ciśnienie w jamie brzusznej wzrasta, poduszeczki pęcznieją, przez co odbyt pozostaje zamknięty. Pod wpływem określonych czynników mogą się jednak zsunąć lub może dojść do nadmiernego wzrostu ciśnienia żylnego. Rozwija się wówczas choroba hemoroidalna.

Hemoroidy mogą ponadto współwystępować z innymi chorobami, m.in. marskością wątroby, guzami miednicy małej czy wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych.

Powiększenie się guzków krwawniczych, bo i tak określa się hemoroidy, w wielu przypadkach można wiązać z zaburzeniami rytmu wypróżnień (zaparcie lub biegunka). Oba problemy związane są z nieprawidłową dietą, często ubogą w błonnik. Do rozwoju choroby hemoroidalnej przyczynić się również może wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, za co odpowiadać może przedłużone parcie, wodobrzusze lub ciąża, przewlekły kaszel i zaburzenia mięśni dna miednicy. Powiększone hemoroidy mogą być również związane z obciążeniami genetycznymi, nieobecnością zastawek w żyłach odbytniczych i podeszłym wiekiem.

Hemoroidy chorobą cywilizacyjną XXI wieku

Nie bez przyczyny mówi się, że choroba hemoroidalna jest znakiem naszych czasów. Obecny styl życia sprzyja jej rozwojowi. Powiększone hemoroidy częściej dokuczają osobom pracującym w pozycji siedzącej, np. kierowcom zawodowym. Duże znaczenie ma w tym zakresie dieta uboga w źródła błonnika, a więc ziarna zbóż, warzywa i owoce. Większe prawdopodobieństwo powstania choroby hemoroidalnej notuje się też u osób z nadwagą i otyłością, a także u ciężarnych. Częściej hemoroidy diagnozowane są też u osób uprawiających niektóre sporty (np. podnoszenie ciężarów, kolarstwo, biegi długodystansowe).

Jak diagnozuje się hemoroidy?

Wyróżnia się dwa typy hemoroidów: zewnętrzne i wewnętrzne. Pierwsze z wymienionych daje się łatwo zauważyć. To guzki w pobliżu odbytu o sinawym zabarwieniu. Z kolei hemoroidy wewnętrzne lekarz wyczuwa palcem podczas badania per rectum. Do ich zdiagnozowania może też być konieczne badanie wziernikiem.

Gdy pojawią się pierwsze objawy sugerujące chorobę hemoroidalną, nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Specjalista podpowie, jak złagodzić dolegliwości oraz w jaki sposób dbać o dietę na co dzień, by problem stał się mniej dokuczliwy.

Wiele osób bardzo późno zgłasza swoje dolegliwości lekarzowi, uznając chorobę hemoroidalną za bardzo wstydliwą. Trzeba jednak pamiętać, że im szybciej zacznie się łagodzić dolegliwości, tym jej objawy będą mniej uciążliwe. Leczenie hemoroidów uzależnione jest od zaawansowania choroby. Na początku najczęściej zaleca się stosowanie środków miejscowych o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i ściągającym. Leki mają postać kremów, maści lub czopków i są proste w aplikacji.

Czy chorobie hemoroidalnej można zapobiec?

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Są osoby, u których hemoroidy ulegają powiększeniu niezależnie od diety czy aktywności fizycznej. W większości przypadków jednak do ich rozwoju dochodzi na skutek braku ruchu oraz niskiej podaży płynów i produktów bogatych w błonnik. By zatem zapobiec chorobie, zaleca się umiarkowany wysiłek fizyczny oraz dbanie o regularne wypróżnienia stolcem o miękkiej, plastycznej konsystencji (ogromne znaczenie w tym zakresie ma dieta bogata w błonnik roślinny).

Rola diety w leczeniu hemoroidów

Choroba hemoroidalna to dziś powszechna dolegliwość. Specjaliści są zdania, że do jej rozwoju przyczynia się w znacznym stopniu siedzący tryb życia, brak aktywności fizycznej oraz nieprawidłowa dieta.

Powstanie hemoroidów w wielu przypadkach stanowi efekt długoletnich zaparć nawykowych, które często związane są ze złą dietą, zwłaszcza jeśli uboga jest w produkty będące źródłem błonnika. Szacuje się, że zaparcia dotyczą 20–30 proc. populacji, choć liczby te mogą być wyższe (wiele ludzi nie przyznaje się lekarzowi do problemów z wypróżnianiem).

Co to jest błonnik?

U osób z chorobą hemoroidalną ważne jest, by w diecie uwzględniona została zwiększona podaż błonnika (włókna pokarmowego). Jest to jeden z węglowodanów złożonych, czyli wielocukrów (polisacharydów), w składzie którego obecna jest m.in. celuloza, lignina oraz pektyny. Towarzyszą im sterole roślinne, kwas fitynowy i glukozydy.

Błonnik nie ulega trawieniu ani wchłanianiu w jelicie cienkim człowieka. Działa niczym naturalna szczotka (oczyszcza przewód pokarmowy z zalegających resztek). Powstający śluz zmniejsza wchłanianie szkodliwych substancji. Błonnik jest też niezbędny do wytworzenia prawidłowej mikroflory bakteryjnej jelit. Wpływa ponadto na zwiększenie objętości stolca.

Produkty obfitujące w błonnik to przede wszystkim: pieczywo żytnie razowe, pełnoziarniste płatki zbożowe, brązowy ryż, otręby, orzechy, owoce suszone (śliwki, morele, figi i rodzynki), nasiona roślin strączkowych, warzywa.

W łagodzeniu objawów hemoroidów bardzo pomaga przyzwyczajenie organizmu do regularnego oddawania stolca.

Ile błonnika w diecie?

Dieta obfitująca w produkty z błonnikiem poprawia naturalny odruch defekacji, dzięki czemu masy kałowe nie zalegają w dolnym odcinku jelita grubego. Zaleca się dzienne spożycie włókna pokarmowego w ilości 35-50g/dobę zwłaszcza w przypadku zaparć nawykowych. Co ważne, osoba, która dotychczas spożywała bardzo małą ilość produktów będących źródłem włókna pokarmowego, musi wprowadzać je do diety stopniowo.

Trzeba jednak pamiętać, że dieta to nie wszystko. Duże znaczenie ma również właściwa podaż płynów. Zaleca się picie co najmniej 2 litrów wody dziennie (można ją zastąpić sokami warzywnymi i owocowymi oraz naparami z ziół). W przypadku zaparć istotna jest też aktywność fizyczna. Odpowiednia dawka ruchu przyspiesza perystaltykę jelit oraz ułatwia wypróżnianie. Zaleca się spacer, pływanie oraz bieganie. Ważne, by wysiłek był podejmowany co najmniej 3-4 razy w tygodniu przez 20 minut dziennie.

Wyłącz Adblocka, aby w pełni cieszyć się zawartością tej strony.